Arthur Eijs denkt met weemoed terug aan betere tijden Kameroen

Arthur Eijs, auteur van Dansen in het stof – Herinnering aan Kameroen, schrijft in het artikel ‘Paradise lost - Rumsiki, op de grens van Kameroen en Nigeria’ over de huidige situatie in dit Afrikaanse land. Anders dan ten tijde van zijn verblijf daar in de jaren ’80 kent het land nu veel grotere problemen: de honger naar olie en gas en niet te vergeten Boko Haram. Eijs denkt dan ook met weemoed terug aan de betere tijden die dit land ooit kende.

“Ik droom wel eens over Afrika. Dan reis ik terug in de tijd, en sta ik weer op de vloedvlakte van Noord Kameroen, waar ik in de jaren '80 acht maanden woonde en onderzoek deed en waar ik vele jaren later een boek over schreef: Dansen in het stof. Een prachtig gebied, zo plat als een dubbeltje, afgezien van een paar heuvels bij Waza. In de droge tijd is het landschap een aquarel vol aardse kleuren, vijftig tinten grijs, bruin, strogeel en rood. In de natte tijd is het een verrassend groen moeras, waarin allerlei grassen hoog opschieten en bomen en struiken bloeien. Het is een gebied waar het water leven brengt; in mijn droom zie ik grote kuddes olifanten, antilopen, giraffen over de vruchtbare vlakte zwerven. Ik hoor weer de roep van de kraanvogels in de ochtendschemering. En ik zie weer de mensen, die zo knap omgaan met toch moeilijke omstandigheden. Nomadische herders weiden hier hun kuddes als elders alles is verdroogd. Vissers zetten hun netten en plaatsen fuiken aan het einde van diepe viskanalen. Er wordt gierst verbouwd en groenten. Een gebied van evenwicht, van overvloed...”

Lees heel de column