Openhartig verhaal over hoe verdriet en hoop hand in hand gaan

Nooit had auteur Nelly-Jane Dahler kunnen bevroeden dat haar eigen boek De stralen van de zon haar zelf zoveel hoop zou geven, het doel waarvoor ze het boek eigenlijk voor anderen had geschreven. De totstandkoming van het boek was al geen sinecure, maar de moeilijke periode die ze het afgelopen jaar met haar gezin doormaakte wierp een nog grotere schaduw op haar leven. Toch was er altijd hoop en het geloof daarin maakte haar sterker. Nelly-Jane schreef er een openhartig verhaal over.

"De zon schijnt altijd. Ook al kunnen we hem niet zien, laat staan voelen. Zeker aan deze kant van de wereld zijn er soms hele periodes waarin het ook overdag donker en koud is. Hetzelfde geldt voor onze levens. Het ene moment is het rozengeur en maneschijn, het andere moment lijkt alles verloren. Dan hangt het ervan af waar je werkelijk waarde aan hecht.

Als levensloze dingen een steeds grotere rol in je leven innemen, gaat dat ten koste van ruimte voor jezelf. Dan leef je niet voor jezelf, voor wat jou van binnen ten diepste drijft, dan leef je van buiten naar binnen. Maar hoe mooi die buitenkant er ook uit mag zien, hoe schitterend alles blinkt, er zal altijd een leegte van binnen zijn die door geen goud of goed kan worden opgevuld."