Uitgeverij Palmslag richt zich met veel enthousiasme en ambitie op literatuur, poëzie, populaire fictie en non-fictie.

Stenen in het hoofd

Auteur(s): Chris Huinder Beoordeling:  
bekijk alle (4) reviews

Velen van ons maken koppige keuzes en jagen stug hun dromen na. Dat pakt helaas lang niet altijd goed uit, blijkt uit deze bundel met negen korte verhalen. Zo verdoezelt een vriendin een moordzaak, breekt een jeugdtrauma een dirigent op en komt een vrouw terug op een afgewezen liefde.

Bijzondere omstandigheden kunnen een verklaring bieden. Spelen karakterzwakte of ordinaire pech de hoofpersonen parten? Kan het zijn dat ze een geheim of een donkere kant hebben waardoor hun leven een onverwachte wending lijkt te nemen?

Chris Huinder diept in Stenen in het hoofd een cruciale gebeurtenis op uit het leven van mensen. Staat die voor een raadselachtig, onontkoombaar levenslot? Voor hun menselijke tekort? Aanvaarden zij de gevolgen? Of verzinnen ze excuses en uitvluchten?

Geïnspireerd door het schilderij De keisnijding van Jeroen Bosch, daagt de auteur de lezer uit om naar de ‘keien’ onder de eigen schedel te kijken.

 

Reacties

Henk Krijnen (niet gecontroleerd)

4

Met Stenen in het hoofd verrast Chris Huinder (1950) in korte tijd met een tweede boek, ditmaal met een bundel van negen korte verhalen. Is er sprake van een herkenbare thematiek? Hoewel de verhalen qua onderwerp en vertelstructuur onderling sterk verschillen, is het antwoord ‘ja’. In de verhalen draait het om worstelende individuen die vaak in zichzelf opgesloten zitten. De hoofdpersonen steven onvermijdelijk af op een onheil dat in de lucht zit. Met dien verstande dat het onheil niet zozeer van buitenaf lijkt te komen maar door de hoofdpersonen over zichzelf wordt afgeroepen.

Het is die onvermijdelijkheid dat de verhalen zo beklemmend maakt. Een krachtig stempel op de eigen levensloop drukken, vergt een bijna bovenmenselijke inspanning. Daartoe zijn de meeste van de personen die in de verhalen ten tonele worden gevoerd dan ook niet in staat. De auteur lijkt duidelijk te willen maken dat we maar gewone stervelingen zijn en dat we niet zo magnifiek zijn als we denken. Persoonlijk onvermogen, achterbaks egocentrisme, opzichtige hoogmoed, postmodernistisch verpakte leegheid – ze vormen de opmaat voor een latere ‘vrije val’.

De verhaalfiguren van Huinder lijken door hun passies te worden overmeesterd. Doordat ze geen greep op de consequenties van hun verkeerde keuzes, hun weggestopte frustraties en onderdrukte verlangens krijgen, komen deze als een boemerang terug. Het lijkt zelfs te gaan om onvermogen in de overtreffende trap: want de uitwegen die de hoofdpersonen in hun persoonlijk leven zoeken, zijn meestal erger dan de kwaal. Daarmee worden ze slachtoffer van de eigen ‘oplossingen’.

Sommige verhalen lezen alsof het niet anders gebeurd kon zijn: het is wachten op de onprettige uitkomst. Maar de plotwendingen maken het boek zeker verteerbaar: je aandacht blijft gevangen.

Ik raad ik iedereen aan om het boek te lezen. De verhalen zijn spannend, en kort genoeg om de vaart erin te houden. Je wil toch wel weten hoe ze aflopen.

Henk Krijnen (strategisch adviseur en publicist)

(Dit is een samenvatting. De volledige recensie vind je op de site van Chris Huinder: https://chrishuinder.com/henk-krijnen-beklemmende-beschrijving-van-worst... )

Bart Eigeman (niet gecontroleerd)

4

Echtheid
Gesproken recensie bij de publiekspresentatie van Stenen in het hoofd. Verhalenbundel van Chris Huinder.
’s-Hertogenbosch, 20 februari 2016

Sommige verhalen in de bundel ‘Stenen in het hoofd’ schreeuwen om een boek. Het verhaal ‘Op campagne’ stopt als ik meer wil weten. Het verhaal ‘Jeugdliefde’ voldoet aan het motto dat je meegeeft: “Wij zijn slechts momenten van een opsomming van mogelijke geschiedenissen.”
Ik wil méér weten van die geschiedenis van Zlatan en Leny…..
Dus Chris, de verhalenbundel is steen goed. Dus wil ik ook weer een boek van jouw hand.

Ik wil bij de presentatie van ‘Stenen in het hoofd’ iets zeggen over wat mij in de verhalen van Chris Huinder trekt.
Citaat uit ‘De verloren jaren van Martin MCGrew’:
“Ik ben zo blij dat je op mijn hele reis naar mijn verleden mee bent geweest. Ik ben blij dat je er bent. Laat ik de overtuiging hebben dat ik je geen verdriet zal doen. En als dat een illusie blijkt te zijn, laten we elkaar dan liefhebben.”
Daar was ik gebleven. De slotzinnen uit De verloren jaren van Martin McGrew.
De zoektocht naar wat we als verloren beschouwen, brengt ons soms in verbinding met waar het echt om gaat…..

Ik pak de draad op in het lezen van de verhalen van Chris Huinder: Stenen in het hoofd.
Ik lees een paar zinnen, want meer heb ik niet om uit te leggen wat mij trekt. Ik word naar binnen getrokken door zinnen als:
“We zijn in de bar helemaal de meiden vergeten. En ook Eef onze Griekse verzetsheld.”
(Uit: De sprong in het diepe.)
“Als mannen kussen ze stil haar schrale wangen. Als jongetjes kijken ze toe….”
(Uit: Voor de goede zaak.)
“ Ik heb het niet koud. Ik ben de kou zelf.”
(Uit: Jeugdliefde.)

Wat gebeurt er met mij als ik dat lees? Is het herkenning? Ook. Het is meer dan dat. Ik word, ik ben, onderdeel van relaties tussen mensen.
Het is niet de schoonheid van poëtische zinnen die mij naar binnen trekt. Ik lees één van de vele schone zinnen voor: “alsof het drukverschil van de schoenveters een kind was dat als eerste uit zijn vlammende lichaam gered diende te worden.”
Het is ook niet echt het engagement dat mij naar binnen trekt. Engagement dat in bijna alle verhalen wel terug te vinden is: van de strijd in Indonesië langs het verzet tegen dictaturen in Portugal en Griekenland, tot aan de hoop rond Obama. Mensen tonen zich niet onverschillig in de verhalen van Chris. Ze laten zich bewegen door idealen. Maar de strijd voor idealen is een decor voor wat zich tussen de decorstukken afspeelt.
“Hij had nooit afscheid van haar kunnen nemen. Hij had nooit afscheid van haar willen nemen.” (Uit: Het zusje van de dirigent)
Wat trekt is het heen en weer tussen niet willen en wel kunnen, tussen wel willen en niet kunnen. Wat mij in de verhalen trekt is dat in de levens van mensen een onzekere echtheid doorklinkt. Niet groots, wel broos.
Een zinnetje uit “De verloren jaren van Martin McGrew” echoot: “Mum, don’t you miss me? Where are you now?” Hoe dichter bij in de relatie – vrienden, geliefde, zusje, vader, moeder - hoe vreemder soms, hoe verder weg van elkaar, hoe groter de pijn van echtheid.

Echtheid dus. Niet een zekere echtheid. Een onzekere echtheid.
De discussie over echtheid is actueel in het Jeroen Boschjaar. Welke schilderijen zijn echt en welke niet? De Keisnijding, de Kruisdraging, de 7 hoofdzonden, zijn ze wel of niet echt? Het mes van de feiten snijdt stenen uit het hoofd van de magie die de werken van Bosch tot ons brengen.
Prado en Noord Brabants museum hebben ruzie. De feiten gaan boven de relaties.

Zal ik u eens wat zeggen?
De verhalen van Chris Huinder zijn nodig om deze belachelijke vertoning te ontmaskeren.
Wat mij betreft kunnen we zeggen: de spelers in de ruzie tussen Prado en JB-onderzoeksteam hebben Stenen in hun hoofd. ‘Kaoikens in de kop’. Dat is goed Brabants voor: “niet bij het verstand zijn”.
Ik kan het anders zeggen: de kramp om vast te houden aan de feiten is de dood van de betekenis van de schilderijen. De echtheid zit niet in van wiens hand het echt is, Bosch of een leerling van Bosch. De echtheid zit in de ziel die maakt dat wij ons met de schilderijen kunnen verhouden. De gein is dus dat de discussie over echtheid van De Keisnijding gaat over welke stenen wij in het hoofd hebben. De uitkomst van de discussie tussen Prado en Noord Brabants museum over de echtheid van het schilderij de 7 hoofdzonden, is een illustratie van ijdelheid, hebzucht en afgunst.

Niet de feiten geven betekenis. Wel de relatie die daar, in alle tekort, soms, door heen breekt. Chris Huinder schrijft zo, dat ik de relatie aan ga met jouw personages. Ik voel mij gezien in de broze zoektocht naar waar het echt om gaat.

Chris: een steen goede bundel. Op zijn Brabants: Kei goed!

Bart Eigeman
Bart is adviseur/coach op he terrein van maatschappelijke innovatie. Van 2001 tot 2012 was hij wethouder in ‘s-Hertogenbosch

Jos van Beurden (niet gecontroleerd)

In elk verhaal komen één of meer beschadigde personen voor. Zij emotioneren, irriteren of doen wegkijken, en dwingen de minder beschadigde andere personages én de lezer na te denken hoe zij zich tot hen verhouden. Chris Huinder doet dat in mooie, compacte en soms uitdagend geschreven verhalen. Hij is gul met zijn kennis van politiek, cultuur en maatschappelijke vraagstukken. Stenen in het Hoofd is reclame voor het korte verhaal.
Jos van Beurden is onderzoeker, schrijver en dagvoorzitter, www.josvanbeurden.nl

Mieke Kluiver (niet gecontroleerd)

Chris, Ik heb tot nu twee verhalen in je boek gelezen. Die staan als een huis. Psychologisch echt interessant. Het eerste verhaal (Op campagne) over ijdelheid en zelfvoldaanheid aan de ene kant en verregaande afhankelijkheid aan de andere kant en je volkomen laten bedisselen door een vrouw: heel herkenbaar. En dan het tweede verhaal: De sprong in het diepe. Hoe vaak kom ik dat niet tegen. Mensen met de meest fantastische idealen die daarin soms zo gevaarlijk dogmatisch zijn dat ze aan de ene kant strijden voor onderdrukte volkeren en dieren en aan de andere kant zo een brute moord plegen. En ...nog te begrijpen ook, als ze zoveel drank op hebben!
De twee verhalen zijn krachtig en informatief over de wereld waarin je wellicht veel heb verkeerd of veel vanaf weet. Ik vind het erg leuk om ze te lezen en heb het idee dat je echt veel talent hebt. Onder andere de beschrijving van dat laadgedeelte van de boot in het tweede verhaal vind ik erg mooi. Een enkele keer vind ik een beeld of woord wat tenenkrommend en zit ik als een juf daar een potloodaantekening bij te maken. Mij verschafte je in elk geval plezier met deze korte verhalen.

Reactie schrijven

 

€17,95

Levering

Gratis verzending vanaf 17,50 *
Met iDEAL of achteraf betalen **
30 dagen bedenktijd

Productinformatie

Auteur

Chris Huinder

Verschenen

20 februari 2016

ISBN

978 94 917 7340 2

Verkoopprijs

17,95 euro

Aantal pagina's

142

Formaat

14x21,5 cm

Afwerking

paperback

Misschien ook leuk om te lezen

Liefde in Lissabon

Chris Huinder

€18,95

De wimpers van Franco

Chris Huinder

€17,95

Ik zag Menno

Sandra Bernart

€15,00

* Bestellingen vanaf € 17,50 worden gratis verzonden. Over bestellingen onder de € 17,50 worden € 1,50 verzendkosten gerekend. Verzenden naar landen buiten Nederland bedraagt
€ 10,00 per bestelling.
** Voor iDEAL worden geen extra kosten in rekening gebracht. Kiest u tijdens het bestelproces echter voor 'Achteraf betalen' dan worden er € 1,50 aan extra kosten doorberekend.

Betaalmogelijkheden

iDeal Overboeking

Twitter feed

2 dagen 18 uur geleden
Ben jij nog op zoek naar een leuk kerstcadeau? Wij zetten zes boeken in zes verschillende genres op een rij. Voor i… https://t.co/nfyYk7RVdH
3 dagen 18 uur geleden
"Stuk voor stuk weet Hetty ten Holt de lezer te raken, juist door de eenvoud die er gebruikt is." ✨ Lees de mooie r… https://t.co/ydd7qo5425
4 dagen 12 uur geleden
In 2019 komt het boek 'Met inkt uit de veren' van Bas Geeraets​ uit, waarin prachtige gedetailleerde vogeltekeninge… https://t.co/5uceTqIL1n

Nieuwsbrief

Abonneer je op onze gratis nieuwsbrief en wij houden je op de hoogte van het laatste nieuws over Palmslag.

Maandelijks verloten we een boek onder nieuwe abonnees!

Palmslag

Stay informed on our latest news!

Contact

06 218 263 97
Contact van maandag t/m donderdag tussen
9.00 en 16.30 uur


Mailen kan natuurlijk altijd!

Volg ons hier:

2018
website door: wemagine