Uitgeverij Palmslag richt zich met veel enthousiasme en ambitie op literatuur, poëzie, populaire fictie en non-fictie.

Het woelige leven van David Castorp

Auteur(s): Hans Ulrich Beoordeling:  
bekijk alle (5) reviews

David Castorp is een melancholieke romanticus die schijnbaar onbekommerd door het leven gaat. Zijn successen in het werkzaam leven lijken groot. Als beginnend journalist bij het Utrechtsch Nieuwsblad, op zijn 60e bij NRC Handelsblad. Als leraar op de gymnasia van Middelburg en Leiden en bovenal als schrijver van (school)boeken. In zijn woonplaats Oegstgeest heeft hij een schrijverstegel net als Jan Wolkers, Frédéric Bastet, F.B. Hotz en Henk Wesseling.

Heftig is zijn liefdesleven met tal van veroveringen. Maar hij faalt als het op blijvende relaties aankomt. Hij twijfelt ook als hij zich afvraagt of hij wel een goede vader was. Door een ingrijpend verlies belandt hij in een psychiatrische inrichting, een ommekeer in zijn leven.

Deze liefdesroman voert de lezer door het Nederland van de twintigste eeuw maar ook door Rome en Florence, waar David een geliefde gids is. Dan ontmoet hij een nieuwe, alles overwinnende liefde. De romanticus komt eindelijk thuis.

Reacties

Anoniem (niet gecontroleerd)

David had een schrijversstoeptegel.Hij nam wel eens iemand mee en zei:"Straks kun je over me heen lopen"(blz.148) Op de tegel staat Hans Ulrich.David en Hans zijn dus dezelfde personen.Dit blijkt ook uit het interview met Hans in de Oegstgeester Courant,waarin
gesproken wordt over een "zeer autobiografische roman".Toch heet het boek:Het woelige leven van David Castorp.Waarom? Hans Castorp is de hoofdpersoon in "Der Zauberberg"van de Nobelprijswinnaar Thomas Mann,de belangrijkste Duitse prozaschrijver van de vorige eeuw.Deze roman is vooral opgebouwd uit reflecties en discussies over de vragen van de tijd.Het is ook een kunstig opgebouwde roman,waarin ironisch
getekende personen uit de gegoede burgerij elkaar in het sanatorium Berghof in Davos ontmoeten.Wat heeft David Castorp nu gemeen met Hans Castorp uit de Zauberberg? Niets! De titel
wekt veel verwachtingen,maar het blijkt slechts een smakeloze
truc tot zelfpromotie.Hans Ulrich hoopt kennelijk dat iets van de bekendheid en glorie van Thomas Mann op hem afstraalt.
Deze zelfpromotie is oninteressant voor de lezer en wekt zelfs irritatie.
Niet alleen de titel,maar het hele boek stroomt over van zelfpromotie.Voorbeelden te over.
De auteur noemt het een roman,maar is het een roman? Neen!
Er is geen opbouw, geen fabel,geen story noch plot.Iedere structuur ontbreekt.
Er zwerven meer dan 20 vrouwen over de pagina's,maar daarmee heb je nog geen liefdesroman,zoals de omslag aangeeft.Er
is geen diepgang,geen plan;zin na zin,woord na woord wordt
associatief aan elkaar gekoppeld.Geen roman,slechts mijmeringen.
Niet alleen de inhoud,maar ook de vorm is ondermaats.Het boekje staat vol met irrelevante,encyclopedische,weinig
functionele opsommingen.Daardoor is de stijl brokkelig,onbeholpen zelfs.De auteur springt van de hak op de tak.Het leidt tot storende herhalingen:verzon(60);begeerd (98);wonderschone(98);alles op een rijtje zetten(108) en
vreemde zinswendingen en slordigheden:toen hij zijn kaal werd
(35)
Wie zich als auteur met "schrijverstalent"opwerpt en als neerlandicus door het leven gaat,mag toch wel een betere taalbeheersing demonstreren.
De seksuele en seksistische escapades en toespelingen overstijgen de fantasieën van de pueriele pornopuber.
Wie is er nog geïnteresseerd in zijn schijnsuccessen met
vrouwen(165)Bovendien,is de vrouw als lustobject inmiddels
niet een achterhaald thema?
Ook religie speelt een chaotische rol:Neen,professor ik ben
anti-katholiek(49),maar "een katholieke vrouw,die David altijd gewild had'(172)
Stuitend zijn de racistische passages:
"De kleine neger verdiende goed,David zag hem wel eens in een
open auto rijden met Roosje naast zich.Een neger met een auto,het was ongehoord!(27)
"David nam de metro vol donkere mensen naar de Bijlmer,waar zijn auto stond.Hij had zijn pijpentasje op schoot en werd
daarvan prompt beroofd".(138)

Veel aspecten (geldbejag, alcoholverslaving,gebrek aan uitwerking van een aantal passages, de vele clichés,roddels en generalisaties etc. blijven in dit bestek onbesproken.
De conclusie kan niet anders zijn dan dat dit boek een
enorme teleurstelling is.

Hans Ulrich (niet gecontroleerd)

Auteurs zijn afhankelijk van hun recensies. Bovenstaande is laf, want anoniem en lijkt op een persoonlijke afrekening. De schrijver kent mij goed zo blijkt.

Lees de recensie van Jan Stoel in De leesclub van alles, zie recensies op Bol.Com met als gemiddelde vier sterren. Verder zwijg ik nog van alle lof die lezers mij toezingen.

TW (niet gecontroleerd)

Beste Hans,
Wanneer een schrijver zijn gedachten en pennenvruchten aan het papier toevertrouwt en meent te moeten publiceren,is dat moedig en prijzenswaardig. Dat uitgeverij Palmslag hem daarin steunt is een goede zaak.Tussen het kaf zit soms een gouden korenaar! De auteur echter neemt het risico niet alleen juichende, maar ook kritische commentaren -al of niet anoniem- te ontvangen.Het gros van de reviews is overigens anoniem en dat is niet laf.Maar bovendien Hans, Wat is de waarde van een review van een trouwe vriendin die als wederdienst voor een boekpresentatie een positieve review onder een verkeerd adres afgeeft (blz.149).Ik heb je daarover niet horen mopperen. Het gaat in mijn ogen om het oordeel over de kwaliteit van het aangeboden werk en of de lezer(es) dit bevalt of niet en waarom dan? Na de publicatie is het oordeel aan de lezer(es).Als de kritiek je als auteur niet bevalt, moet je niet publiceren. Critici hebben geen boodschap aan het verdienmodel van de auteur.
Beste Hans, Zelf neem je ook stevig deel aan het diffameren van vele oud-collega's en oud-medewerkers. Je noemt ze droogkloot, kneus, steile calvinist, een groot kind, naïef,calvinistische krent,enz. Cornelis de Vos, een overleden gymnasiaal icoon, brand je tot de grond toe af.(blz.95) Je hanteert vaak de loverboy tactiek: eerst zalven, dan slaan of omgekeerd! Jouw boek bruist van kritiek, dus niet huilie huilie doen, als jezelf kritiek krijgt.
Ik vermoed dat mijn review je ook niet zal bevallen en dat je deze misschien ook als een afrekening zult beschouwen, al zou
ik niet weten waarvoor dan?
Hans, ik vind het geen goed boek en ik zal je zeggen waarom niet.
Maar eerst Der Zauberberg. Der Zauberberg verenigt in het sanatorium Berghof in Davos, hoog boven het "Flachland" een
reeks uitgesproken internationale aristocratische vertegenwoordigers van het stervende beschavingstijdperk van vòòr WOI. Het sanatorium is een universum buiten de wereld en de tijd, een soort luxehotel, waar ziekte en dood heersen. De
patiënten verkeren in een stadium van verval en hebben zich losgemaakt van het maatschappelijk leven van het "Flachland"
Normaal gedrag en moraliteit zijn goeddeels verdwenen. In dit
gezelschap komt ingenieur Hans Castorp terecht. Hij bezoekt
zijn zieke neef Joachim. Door het ongewone klimaat en de eigenaardige sfeer van dood en vermoeiende gesprekken over cultuurproblemen raakt Hans spoedig in de ban van de Berghof.
Hij vergeet zijn toekomstplannen en geeft zich over aan het eentonige verloop van de dagen. Hij verliest de wil om terug te keren naar het "Tal der Pflichten"en het normale burgerlijke leven van het "Flachland". Hans Castorp kwam gezond het sanatorium binnen. Hij heeft slechts een verkoudheid en een temperatuur van 37.6 en "normale Blutwärme"
Aangestoken door de sfeer, koopt hij een dure thermometer; op aanraden van dokter Behrens houdt hij bedrust en onderwerpt zich aan de "Lichtanatomie". Hij raakt volkomen gehospitaliseerd. De arts ziet slechts onschuldige "Stränge
mit Knötchen, wat schaduwen, wat oud littekenweefsel,maar
geen cavernen, geen vlekje. Hij stelt geen duidelijke diagnose en geeft Hans geen "Termin" De dokter wil Hans, zijn lucratieve verdienmodel (800 Mark maandelijks) niet laten gaan. Hans wil zijn behaaglijk leventje in het "Lustort"
evenmin opgeven en blijft. Bovendien zit er thuis niemand op hem te wachten.Ook Clawdia Chachat, op wie Hans verliefd is,
houdt hem eveneens in de Berghof. Settembrini,een medebewoner
en humanist, probeert Hans te overtuigen, dat Hans niets mankeert en geeft herhaaldelijk de raad te vertrekken. Hij
noemt het oordeel van de arts "eine gewählte Bezeichnung, een typische karakterisering. Hans Castorp is daarom zeer boos op op hem. Na het schrijven van brieven naar huis met het verzoek om geld en de opgewonden discussie heeft Hans een geringe verhoging. (37.8) Voor Hans is dit het bewijs dat hij dat hij ziek is. Maar als WOI als bij donderslag uitbreekt,
ontwaakt Hans uit zijn droomtoestand en dringt de waarheid tot hem door.Hij verlaat spoorslags de Berghof en trekt de oorlog in

Thomas Mann verenigt de diepgaande schildering van patiënten in de Berghof met belangrijke levensvragen in de vooroorlogse
jaren. Hij stapelt in zo "n 1000 bladzijden vele scherpzinnige gesprekken, vol esprit en ironie over mensen en vraagstukken van de tijd van het eerste kwart van de twintigste eeuw. Het is een "Dokument der europäischen Seelenverfassung" Het is een analyse van het dodelijk zieke
Europa. Daar weet Ulrich slechts micaruitjes en ijsbloemen op
de ramen tegenover te zetten. Een beetje armzalig!

Een paar facetten van kritiek
Irritant -anderen noemen het misplaatst- is de benaming David Castorp en het refereren aan Der Zauberberg. Het is snoepen van de taart die Thomas Mann heet. Ook Jan Stoel poogt "Het woelige Leven" naar een hoger plan te trekken door te stellen
dat Hans en David raakvlakken hebben, alsof beide boeken gelijkwaardig zijn.
Het citaat van de Belg Georges Simenon "Alles in dit boek is waar zonder dat er iets juist is" geeft Ulrich mee aan zijn boek.Het moge dan gelden voor een krimi, maar voor een "zeer autobiografische roman"is dit wat zuinig en onhandig. Het wordt dubbelzinnig en poly-interpretabel. Een roman vraagt om een verhaal met opbouw. Bij Het woelige Leven is hiervan geen sprake. Het boek heeft geen story, geen plot. Er is nauwelijks samenhang, geen structuur, geen diepgang.Ulrich springt voortdurend van de os op de ezel. Het hutselen van kardinale gegevens maakt de toch al warrige verhaallijn onverteerbaar, zelfs onleesbaar.
De auteur raadde aan de review van Jan Stoel te lezen. Diens overtuiging deel ik niet.
Stoel meent twee grote(!) verhaallijnen te bespeuren:Sven en Paolo enerzijds en Davids levensloop anderzijds.Daar is nogal
wat fantasie voor nodig. In mijn optiek is er hooguit één
fragmentarische verhaallijn met wat flashbacks: de biografie van David. Over Sven en Paolo weten we vrijwel niets. Zij zijn geen daadwerkelijke steunpunten in het verhaal. Toch is
het een goede move om de werkelijkheid te verbloemen, maar het past niet bij een autobiografische beschrijving.
We leren uit de levensloop van David en de reeksen vrouwen
het karakter van David kennen: Een op seks beluste maniak,
(pronte borsten enz.) die alleen op het uiterlijk van vrouwen afgaat en trots was op zijn "veroveringen".Zelfs in de laatste vrouw Iris was hij "zeer geïnteresseerd, omdat ze leek op haar mooie dochter. Als het er op aan kwam, liet David het af weten. Hij was nooit trouw. Hij verklaart dit
met bindingsangst. Is dit juist? Het citaat van Simenon is
verwarrend en geeft de mogelijkheid tot speculeren.Is het niet veeleer egoïsme, gebrek aan ruggengraat? "David besefte
drommels goed dat hij weer eens meer gekregen had dan gegeven
(blz.115) Moeten er daarom ook vraagtekens geplaatst worden
bij een duurzame relatie met Iris? Jammer want het leek op een geloofwaardig en vreugdevol einde.

David is een "losbol" die zich op het moment suprême uit de voeten maakt en zijn kinderen in de steek liet. David wil het doen voorkomen, dat hij een liefhebbende vader is. Hij koopt
een Ajax pyjama en een skelter. Hij zegt dol te zijn op zijn zoon, maar dat staat in tegenstelling tot zijn werkelijk gedrag. Als ware zorgzame vader geeft hij niet thuis. David
wordt steeds ongeloofwaardiger. Het excuus van David op Svens
graf "klonk"niet erg overtuigend" "Was het eigenlijk niets
anders dan gewoon egoïsme?" "Hij was die altijd met zichzelf
bezige klootzak"(blz. 160) David slaat weer de spijker op zijn kop.Steeds legt hij de schuld bij anderen, bij Lilian en Catharina, bij zijn drukke werkzaamheden, bij zijn zgn. bindingsangst, zelfs bij zijn vader Salo. Dezelfde houding die hij tegenover de vele vrouwen ten toon spreidt. Gedachtig het citaat van Simenon komt de vraag op, of Sven en Paolo werkelijk bestaan? Hoezo hadden zij David knettergek gemaakt?
We lezen er vrijwel niets over. Hier loopt de zaak spaak. Het
rammelt.Er is een duidelijke discrepantie tussen de biografie
van David en de auteur. De biografie van David (geboortedatum
woonadressen,maatschappelijke activiteiten etc.) loopt uiterst nauwkeurig parallel met de biografie van de auteur.
David lijkt vrijgezel, maar de werkelijke biografie van de auteur toont iets anders. Hij heeft jarenlang samengeleefd
met zijn ex-vrouw, dus niks bindingsangst.Is het misschien de echtscheiding en niet Sven en Paolo die de auteur parten speelt? Waarom dit dan niet vermeld in een autobiografische
roman? Waarom de lezer iets op de mouw spelden?

Ook de sneeuwstorm in der Zauberberg wordt door Stoel aangegrepen om een vergelijking te trekken en overeenkomsten te zien tussen Hans Castorp en David. Stoel schrijft: "Kwam
hij (Hans) niet in een sneeuwstorm terecht en was hij toen niet de weg volledig kwijt? Het hoofdpersonage bij Ulrich is ook de weg kwijt en wordt opgenomen. Om de overeenkomst te benadrukken wordt een en ander uit de context weggemoffeld.
Er is een duidelijk verschil. David was de weg kwijt, van het
pad af en had zich met een bipolaire stoornis in Endegeest
gemeld. David was psychisch de weg kwijt. Hans Castorp daarentegen is in de augustus onverwachte sneeuwstorm
(Tramontanawind) lichamelijk verdwaald. Na zijn wandeltocht schoof Hans gewoon aan bij de maaltijd in het sanatorium. Stoel maakt het dramatischer dan het is. Hij wenst overeen-komsten tussen Hans Castorp en David waar te nemen, waar geen enkele aanleiding voor is.
Tenslotte, Stoel probeert raakvlakken te sturen naar een positief antwoord.Hij stipt enige elementen aan: filosofie,
kunst en liefde in beide boeken. In der Zauberberg zijn deze
elementen aanwezig en verweven, maar in" Het woelige Leven"
nauwelijks. Van het bestuderen van filosofie is bij David weinig te bespeuren. Terloops worden Nietzsche 1x nog geen
twee regels en Spinoza 2x genoemd, waarbij Siem Leenheer op
een halve bladzijde wordt nageplapperd
De liefde verwart Stoel met verliefdheid en seks. De kunst
bestaat slechts uit een encyclopedische opsomming.

Hoe anders bij Thomas Mann. Nobelprijswinnaar voor literatuur
eredoctoraat in Bonn, professoraat (Lecturer in Humanities)
aan de universiteit in Princeton, vele literaire publicaties
waaronder Doctor Faustus en Buddenbrooks, Goethe prijs der Stadt Hamburg, enz. Thomas Mann behoort tot de grootste Duitse en Europese schrijvers van de vorige eeuw. DerZauberberg is in 20 talen vertaald en heeft een miljoenen oplage bereikt.
Wie Thomas Mann wil evenaren of overtreffen moet van goede huize komen. Ulrich is dat helaas niet gelukt. Hij is slechts
een berkenboompje en geen eik.

Deugt er dan helemaal niets van het boek? Jawel,zeker wel.
De vergelijkingen zijn vaak grappig en treffend. "Het smalste straatje met de breedste opvattingen.""Lippen die nooit lippenstift hadden geproefd.""Van toetjes had hij geen kaas gegeten" Maar in zijn totaliteit acht ik dit niet voldoende.

Behalve seks zweven er nog een paar thema's rond in het boek:
religie, roddels, geldzucht, zucht naar roem etc. Hier laat ik ze buiten beschouwing.

Grappig in dit verband is het citaat op het einde van het boek "Felix sua sorte contentus" uit de Satiren van Horatius.
Hierin worden mensen en toestanden zoals eerzucht en zucht naar roem op kritische en ironische wijze op de korrel genomen. Het spijt mij dat mijn oordeel ten nadele van het boek moet zijn, maar "Qui non libere veritatem pronuntiat,
proditor est veritatis.

Hans Ulrich (niet gecontroleerd)

17 jaar was ik hoofdredacteur van het blad Reflector en schreef daar vaak in. Zo vaak dat de redactie vond dat ik soms beter een pseudoniem kon gebruiken. Dat werd David Castorp, inderdaad naar Der Zauberberg van Thomas Mann.Tot mijn verbazing betrok Jan Stoel in zijn recensie Der Zauberberg en zag hij een parallel. Maar nooit heb ik me ook maar durven te meten met de grote Thomas Mann. Het is dan ook een bekende truc van een recensent: je zet het te recenseren boek af tegen een grootheid en constateert vervolgens dat de auteur niet aan die grootheid kan tippen.
De recensie waar het hier omgaat is geschreven door dezelfde vrouw die eerder anoniem reageerde. Ze vergist zich: ik weet wie het is en ze moet eens ophouden met zeuren. En hypocriet zijn.

Laura (niet gecontroleerd)

Hans is een bijzonder mens. Tijdens onze ontmoetingen vertelde hij regelmatig anekdotes over zijn bewogen leven. Door dit boek heb ik Hans beter leren kennen. Ik vond het ontzettend leuk om door hem te worden meegenomen naar vele plekken in Leiden en Oegstgeest. Ook biedt het boek een inkijkje in de vrijmetselarij en de Rotary Club. Ik heb het met plezier gelezen. En ik heb er nog een paar goede filmtips uitgehaald.

Reactie schrijven

 

€15,00

Levering

Gratis verzending vanaf 17,50 *
Met iDEAL of achteraf betalen **
30 dagen bedenktijd

"Ulrich weet in een paar zinnen een sfeer neer te zetten die kenmerkend is voor de tijd waarin een episode in zijn verhaal zich afspeelt: De Gruyter, kachels met micaruitjes, ijsbloemen op de ruiten. De tijd waarop op de middelbare school ‘Reflector’ en ‘Blikopener’ werd gelezen. Locaties, feiten en namen kloppen. Het maakt het verhaal levensecht."  Jan Stoel 'De leesclub van Alles'

Productinformatie

Auteur

Hans Ulrich

Verschenen

10 februari 2020

ISBN

9789493059382

Verkoopprijs

15,00 euro

Aantal pagina's

176

Formaat

14x21,5 cm

Afwerking

Paperback

Misschien ook leuk om te lezen

Wild hart

Monique van der Weijden

€19,95

Kopje onder

Anne-Marije Maris

€15,00

Varkensbloed in chocolade

Ronald van den Broek

€19,95

* Bestellingen vanaf € 17,50 worden gratis verzonden. Over bestellingen onder de € 17,50 worden € 1,75 verzendkosten gerekend. Verzenden naar landen buiten Nederland bedraagt
€ 10,00 per bestelling.
** Voor iDEAL worden geen extra kosten in rekening gebracht. Kiest u tijdens het bestelproces echter voor 'Achteraf betalen' dan worden er € 2,00 aan extra kosten doorberekend.

Betaalmogelijkheden

iDeal Overboeking

Twitter feed

1 dag 12 uur geleden
Er komt iets moois aan! Over drie weken komt namelijk de gedichten bundel ‘Ongedierte dat niet bevriest’ van Annet… https://t.co/jPqhBP5JIJ
3 dagen 12 uur geleden
In haar zoektocht naar fijne poëzie las Priscilla van BookaddictNL 'Hoe zeg je dag als je iemand niet kunt missen'.… https://t.co/hzNgDk3hCe
5 dagen 12 uur geleden
Ben je er alweer klaar voor om aan een druk schooljaar te beginnen? Of moet je nog wat meer ontspannen en tot rust… https://t.co/IvoZcWm5ao

Nieuwsbrief

Abonneer je op onze gratis nieuwsbrief en wij houden je op de hoogte van het laatste nieuws over Palmslag.

Maandelijks verloten we een boek onder nieuwe abonnees!

Palmslag

Stay informed on our latest news!

Contact

Bellen:
050 851 80 41
Bereikbaar van maandag t/m vrijdag tussen 9.00 en 17.00 uur

Mailen kan natuurlijk altijd:

Volg ons hier:

2020
website door: wemagine